Château Pavia Decesse

Château Pavie Dood

Als een stukje Pavia

De sporen van Château Pavie Dood dateren al tientallen jaren. De oudst bekende eigenaar dateert uit de 19e eeuw, toen was hetAdolphe Pigasse. De volgende figuur die de geschiedenis markeerde van domaine is Ferdinand Bouffard. Deze Bordeaux-koopman staat door de aankoop van de omliggende percelen aan de oorsprong van de wijngaard van Château Pavia. Dit strekt zich dan uit over een oppervlakte van 50 ha, uit één stuk. Om een reden die alleen aan hem toebehoorde, scheidde Ferdinand Bouffard zich echter in 1885 af van het oorspronkelijke deel “Pigasse”. Het is dit complot dat de geboorte zal geven aan de Château Pavia dood.

Toen er in de jaren vijftig een eerste herstructurering van het pand plaatsvond, was dat wel het geval Gerard Pers die letterlijk het eigendom van zal transformeren Pavie Dood. Er zijn namelijk aanzienlijke strategische en renovatieacties ondernomen om de wijn naar het hoogste niveau te brengen. Bovendien, met behulp van Michel Rolland en Alain Reynaud, dit grand cru is steeds verder vooruitgegaan en onthult eindelijk al zijn schoonheid.

Perzische wijngaarden

Sinds 1997

In 1997, Château Pavie Dood wordt overgebracht naar de Perzische familie. Gérard Perse was oorspronkelijk niet bedoeld voor dit verhaal. Hij was al generaties lang een Parijzenaar en werd uiteindelijk verliefd op hem Sint-Emilion en zijn prachtige regio tijdens een reis naar Bordeaux.
Aangetrokken door dit land vol geheimen, besloot deze stadsbewoner vervolgens op het ritme van de seizoenen te leven en wijnmaker te worden. Zo ontdekte hij de opwindende en vriendelijke wereld van Bordeaux-wijnen, ver weg van de wereld van de massadistributie waar hij vandaan kwam.
Het zijn dus al zijn wortels die hij naar Saint-Émilion transplanteert. Sindsdien staat hij aan het hoofd van een SAS, Perzische wijngaarden, waaronder verschillende kastelen in de regio:

• Pavia
• Pavie Dood
• Bellevue-Mondotte in Saint-Emilion
• Clos Bril
• Geest van Pavia in Bordeaux

Tegenwoordig wonen zijn dochter Angélique, zijn schoonzoon Henrique Da Costa en hun twee kinderen op het terrein. Het lijkt erop dat de passie en verliefdheid van Gérard Perse uiteindelijk de hele familie raakten…

Het land

aan de oorsprong van A Grand Cru Classé

De Château Pavie Dood is geplant op het uitzonderlijke terroir van het plateau van Sint-Emilion. Hoewel grenzend aan de wijngaard van zijn oudste Château PaviaHet zijn inderdaad autonome entiteiten, die hun eigen specifieke kenmerken hebben. Dus het terroir van Pavie Dood ontleent zijn originaliteit aan de ligging, volledig gelegen op kalksteengrond.
Deze bodem profiteert Merlots, die ook 90% van de wijngaard uitmaken. De rest is beplant met Cabernet Frank.
Deze oppervlakte van 3,65 ha profiteert van perceelbeheer en precisiewerk.
Om een “Grand Vin” te verkrijgen van Sint-Emilion, de oogst gebeurt handmatig en de sortering is nauwgezet. Het werk in de kelder is niet minder nauwkeurig, onder meer dankzij de state-of-the-art infrastructuur.
Dus de Château Pavie Dood produceert een wijn die bijna 2 jaar heeft gerijpt in Franse eikenhouten vaten. Het is een complexe vintage, waarvan de strakke tanninestructuur het een wijn maakt die je tien jaar kunt bewaren.