Portret van een iconische wijn: Château Léoville Poyferré
Laten we onze verkenning beginnen met de Château Léoville Poyferré, Saint-Julien, 2e Grand Cru Classé.
Tussen de 3 Léoville, Léoville Poyferré, Léoville Las Cases En Léoville BartonDe harten van alle liefhebbers van goede Bordeauxwijnen zijn verscheurd…
En de beroemde criticus Michel Bettane zou het daar zeker mee eens zijn:

HEEFT Saint-JulienDe classificatie van 1855 kende geen 'Eerste'. Grand Cru ClasséSinds de ranglijsten zijn gepubliceerd, zien we een strijd tussen de nummers twee en drie. En elk jaar is het weer een spannende strijd... Wie is dit jaar de beste van de drie?
Zonder die vraag te beantwoorden, hebben we ervoor gekozen om af te wijken van de twee meest gevestigde 'Léoville's' en u kennis te laten maken met degene die hard heeft gevochten en gewerkt om een 'icoon' te worden, totdat hij in 2009 de Heilige Graal bereikte: een score van 100/100 door de gerenommeerde criticus Robert Parker.
Het verhaal van een wijnmaker uit een vooraanstaande Bordeaux-familie:
Didier Cuvelier Chateau Leoville Poyferre
Aan het einde van de 18e eeuw vormde Léoville een van de grootste landgoederen in de Médoc. In 1840 werd een deel ervan verkocht aan Hugh Barton, een familie van Ierse immigranten, een ander deel bleef in handen van de erfgenamen van Lascase, wiens dochter vervolgens haar rechten overdroeg aan de Baron de Poyferré (wiens naam 'IJzeren Punt' betekent, oftewel een deel van een geplaveide weg waar paarden en voertuigen hoefijzers moeten dragen).
Het landgoed werd in 1979 overgenomen door de familie Cuvelier – een vooraanstaande familie van wijnhandelaren uit Bordeaux die al sinds 1804 actief is – en werd door de nieuwe eigenaar omschreven als een 'juweel in slechte staat'. Jaar na jaar overtuigde Didier Cuvelier zijn omgeving om jaarlijks 2 hectare aan te planten, waarmee hij een wijngaard opbouwde die nu 80 hectare beslaat en waar vier druivensoorten naast elkaar groeien (Cabernet Sauvignon 60%, Merlot 30%, Petit Verdot 8% en Cabernet Franc 2%).
Deze inspanningen om nieuwe percelen te verwerven dragen bij aan het complexere karakter van de wijnen van Poyferré. Deze wijnen worden niet geproduceerd van één aaneengesloten perceel, maar van een mozaïek van de beste terroirs binnen de appellatie Saint Julien. De oogst ondergaat drie opeenvolgende sorteringen en de wijn wordt gefermenteerd per druivensoort en per perceel. Ook hier begrijpen ze de betekenis van 'perceelselectie'!
In 1991 was Didier Cuvelier een van de pioniers van de hectische race in de wijnhuizen van de Médoc naar een modernisme geïnspireerd door gerenommeerde architecten; hij renoveerde de wijnmakerij met de hulp van de architect uit Bordeaux. Olivier Brochet in een tijdloze, moderne stijl, die bij een huidige betreding de indruk wekt alsof hij met een potlood van de allernieuwste generatie is getekend.
Tot slot zul je hem nooit horen praten over het groeiende succes van het project zonder zijn team te noemen, met name. Isabelle Davinoenologe, die zelf ongetwijfeld het belang van de tussenkomst van de beroemde zal benadrukken. Michel Rolland om de lovende recensies voor de nieuwste jaargangen te rechtvaardigen.
Dit is de reden waarom de en primeur-prijzen stegen van € 37 inclusief btw in 2003 naar ongeveer € 130 inclusief btw in 2010 (een prijs die nog verder zou kunnen stijgen gezien de Parker-score van 98+), om nu weer terug te keren naar zeer aantrekkelijke verkoopprijzen van ongeveer € 60 inclusief btw.
Kortom, een iconische wijn die dus zonder aarzeling weer in de kelder kan worden bewaard.
Hoe zou u het verschil tussen de drie Léoville-modellen omschrijven?
Als we deze drie fantastische wijnen in een stereotiep overzicht zouden moeten samenvatten, zouden we zeggen:
- Barton: de meest vlezige
- Las Cases: de meest massieve, de meest Pauillac-achtige!
- Poyferré: de fijnste en meest complexe
Als onze voorkeur vandaag uitgaat naar Poyferré, dan is één ding zeker: geen van de drie zal je teleurstellen!
